Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης μιας κλιμακωτής στρατηγικής σίτισης που βασίζεται σε καθημερινές προσαρμογές διατροφής σε προκαθορισμένες καμπύλες ομαδικής σίτισης για χοίρους ανάπτυξης-πώλησης, στην απόδοση ανάπτυξης, την αποδοτικότητα των θρεπτικών συστατικών και τις αντιδράσεις περιβαλλοντικής βιωσιμότητας.

Εξακόσια τριάντα αρσενικά χοιρίδια 64 ημερών κατανεμήθηκαν σε 30 μαντριά (21 ζώα ανά μαντρί), τα οποία τυχαία ανατέθηκαν στις ακόλουθες θεραπείες: έλεγχος (συμβατικό πρόγραμμα σίτισης σε φάσεις) ή ημερήσια προσαρμοσμένη διατροφή (ίδια διατροφή αλλά παρεχόμενη σε προκαθορισμένες αναλογίες ανάμειξης προσαρμοσμένες καθημερινά για σταδιακή μετάβαση μεταξύ των φάσεων σίτισης). Η απόδοση ανάπτυξης και η αποδοτικότητα των θρεπτικών συστατικών αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας αρχεία σωματικού βάρους και πρόσληψης τροφής. Οι βιοχημικές αντιδράσεις στον ορό αναλύθηκαν σε ένα αντιπροσωπευτικό υποδείγμα του πληθυσμού. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις συνήχθησαν με βάση εκτιμήσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη, της οξίνισης της γης, του ευτροφισμού του γλυκού νερού και της χρήσης γης που σχετίζεται με τις πρακτικές σίτισης.

Όλα τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης διακύμανσης και τα αποτελέσματα ερμηνεύτηκαν σε επίπεδο σημαντικότητας 5%. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην απόδοση ανάπτυξης ή στο πάχος του υποδόριου λίπους μεταξύ των πειραματικών ομάδων. Ωστόσο, το πρόγραμμα καθημερινής προσαρμογής της σίτισης επέτρεψε τη μείωση κατά 5% της πρόσληψης λυσίνης με βάση την τυποποιημένη ειλεακή πεπτικότητα (SID) (p < 0,05), βελτιώνοντας κατά συνέπεια την αποδοτικότητα της SID λυσίνης κατά 6% (p < 0,05). Οι συγκεντρώσεις ουρίας στον ορό ήταν σταθερά χαμηλότερες στην ομάδα του προγράμματος καθημερινής προσαρμογής της σίτισης (p < 0,05), γεγονός που υποδηλώνει πιο αποδοτική αξιοποίηση της πρωτεΐνης. Το πρόγραμμα καθημερινής προσαρμογής της σίτισης περιόρισε επίσης (p < 0,05) τις πιθανές επιπτώσεις όσον αφορά την υπερθέρμανση του πλανήτη (έως 6%), την οξίνιση (έως 3,5%), τον ευτροφισμό (έως 9%) και τη χρήση γης (έως 3%). Τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν ότι μια κλιμακώσιμη στρατηγική σίτισης ακριβείας μπορεί να βελτιώσει την αποδοτικότητα αξιοποίησης των θρεπτικών συστατικών και τις μεταβολικές αποκρίσεις χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την απόδοση ανάπτυξης, αποτελώντας μια πρακτική λύση για την ενίσχυση της βιωσιμότητας στα εμπορικά συστήματα εκτροφής χοίρων.

Διαβάστε όλη τη μελέτη πατώντας εδώ